Voel je je een beetje meh in de middag? Tegenwoordig zouden we dit de inzinking van 15.00 uur kunnen noemen. Maar in het Victoriaanse Engeland voelde een hertogin 'dat zinkende gevoel' midden op de dag, tijdens de lange pauze tussen de maaltijden. Ze was op zoek naar een opkikkertje in de uren vóór etenstijd. Wat volgde is wat wij kennen als afternoon tea, een pauze voor de verwarmende drank en broodjes rond 16.00 uur.
Gefascineerd? Klik verder om de geschiedenis van afternoon tea te leren kennen, en waarom het tot op de dag van vandaag voortduurt.
Afternoon tea is iets dat onlosmakelijk verbonden is met de Engelse cultuur. Maar hoe begon de traditie? Oorspronkelijk werd thee helemaal niet algemeen als drank gebruikt: een Portugese prinses maakte het in de 17e eeuw populair.
In 1662 trouwde Catharina van Braganza (dochter van de Portugese koning Jan IV) met de onlangs herstelde monarch van Engeland, koning Karel II.
Catherine pakte losse theeblaadjes in als onderdeel van haar persoonlijke bezittingen toen ze naar Engeland verhuisde. Thee was al populair onder de aristocratie van Portugal vanwege de directe handelslijn van het land met China via zijn kolonie Macau, dit sinds de 16e eeuw.
De jonge koningin was eraan gewend om van de opkikker te genieten als onderdeel van haar dagelijkse routine. Ze maakte het drankje populair als sociale drank. Voorheen werd het in Engeland alleen als gezondheidstonicum ingenomen, omdat het positieve effecten op de milt zou hebben.
Er wordt aangenomen dat Anna, de zevende hertogin van Bedford, in 1840, tijdens het Victoriaanse tijdperk, het idee van afternoon tea introduceerde. Ze was een goede vriendin van de koningin.
Het verhaal gaat dat de hertogin 's middags honger zou krijgen. Ze vroeg of er in de late namiddag een dienblad met thee, brood, boter en cake naar haar kamer zou worden gebracht.
Het werd een vaste gewoonte van haar en ze begon vrienden uit te nodigen om mee te doen en de thee naar de salon te verplaatsen.
Afternoon tea werd al snel een trendy sociaal evenement. Vrouwen kleedden zich in lange jurken, handschoenen en hoeden voor hun afternoon tea, meestal geserveerd tussen 16.00 en 17.00 uur.
Tijdens de jaren tachtig van de negentiende eeuw genoten vrouwen uit de hogere klasse en de samenleving tijdens de afternoon tea van een selectie sandwiches, scones geserveerd met clotted cream, cakes en gebak.
De afternoon tea-traditie werd geboren in de huizen van de rijken en gelukkigen, maar toen de zomer aanbrak, werd deze naar buiten gebracht, naar de tuin.
Als de thee in de zomer naar buiten werd verplaatst, moedigde dit de mannen en heren van het huis aan om ook aan de activiteit deel te nemen.
Het naar buiten verplaatsen had ook andere voordelen. Omdat thee een fijne delicatesse en duur was, wilden de mensen die het dronken dat iedereen wist dat ze het konden betalen.
Tegen de 19e eeuw werd de traditie steeds betaalbaarder. Dit betekende dat de groeiende middenklasse ervan kon genieten, en het verspreidde zich over de oceaan naar Amerika.
Theedansen zijn voortgekomen uit het concept van afternoon tea. Het was een zomer- of herfstmiddag- of vroege avonddans van 16.00 uur tot 19.00 uur.
In de Britse en Amerikaanse fictie uit het begin van de 20e eeuw begonnen theedansen op te duiken als een hoofdbestanddeel van de deftige samenleving. Tijdens een theedans wordt lichte muziek uitgevoerd, terwijl dansen zoals walsen en tango's plaatsvinden.
In het begin van de 20e eeuw waren theedansen de perfecte aanvulling op de afternoon tea, en ze werden steeds populairder onder jongeren.
Soms worden de termen 'high tea' en 'afternoon tea' door elkaar gebruikt, maar dit is een hedendaags misverstand over de term.
Voor mannen uit de arbeidersklasse tijdens de Industriële Revolutie (en later voor vrouwen) moest het zitten met een hete thee en een hapje wachten tot het einde van de werkdag. Tegen die tijd hadden ze iets substantieels nodig dan hapjes.
De arbeiders zaten in stoelen met hoge rugleuningen, vandaar dat het 'high tea' of avondmaal werd genoemd. Middagthee werd daarentegen soms low tea genoemd.
Tegenwoordig lijkt afternoontea thuis, als het al gebeurt, waarschijnlijk op een kopje thee halverwege de middag, vergezeld van een koekje of twee.
Afternoon tea wordt gezien als een traktatie, of als iets om van te genieten. Hotels en tearooms bieden arrangementen aan voor mensen waarbij vrienden en/of familie samenkomen of een afternoon tea nuttigen ter gelegenheid van een speciale gelegenheid.
Traditionele afternoon tea wordt geserveerd met sandwiches, waaronder komkommer, gerookte zalm en roomkaas, kroningskip of ham en mosterd.
De meest geserveerde soorten thee zijn Assam, Darjeeling, Earl Grey en Lapsang Souchong. Er is echter keuze uit zo'n 100 verschillende soorten thee.
De Devonshire cream tea bestaat uit scones, aardbeienjam en Devon clotted cream. In Devon wordt de room eerst als boter aan de scone toegevoegd, voordat er een klodder jam aan wordt toegevoegd. Hete zoete thee wordt geserveerd in porseleinen theekopjes.
Rivaliserende Cornish cream tea verschilt in de manier waarop scones worden geserveerd bij afternoontea. In Cornwall wordt de jam eerst gladgestreken, voordat hij wordt overgoten met een flinke lepel room.
Een ruime keuze aan hotels in Londen, zoals het Ritz, het Savoy, het Dorchester en Claridge's, bieden de ultieme afternoon tea-ervaring.
De chique warenhuizen Harrods en Fortnum & Mason bieden ook afternoon tea-ervaringen waar je kunt genieten van dit traditionele ritueel.
Natuurlijk is er altijd de mogelijkheid om voor een speciale gelegenheid thuis een afternoon tea te maken. Er zijn geen regels als het om het eten gaat, maar een standaard afternoon tea-menu bestaat uit een reeks sandwiches, een reeks cakes en een reeks scones of theecakes.
Bronnen: (Historisch VK) (Ballroom Dance Preservation Society) (BBC Travel) (BBC Good Food)
Waar komt de traditie van afternoon tea vandaan?
Een manier om 'dat zinkende gevoel' midden op de dag te verslaan
LIFESTYLE Samenleving
Voel je je een beetje meh in de middag? Tegenwoordig zouden we dit de inzinking van 15.00 uur kunnen noemen. Maar in het Victoriaanse Engeland voelde een hertogin 'dat zinkende gevoel' midden op de dag, tijdens de lange pauze tussen de maaltijden. Ze was op zoek naar een opkikkertje in de uren vóór etenstijd. Wat volgde is wat wij kennen als afternoon tea, een pauze voor de verwarmende drank en broodjes rond 16.00 uur.
Gefascineerd? Klik verder om de geschiedenis van afternoon tea te leren kennen, en waarom het tot op de dag van vandaag voortduurt.